Plusy i minusy struktur hierarchicznych.
Struktury hierarchiczne w ujęciu socjologicznym odnoszą się do społeczeństwa jako ogółu, a w szczególności do poszczególnych grup społecznych. Aby w pełni zrozumieć i ocenić przydatność struktur hierarchicznych, należy poznać znaczenie społeczeństwa, zbiorowości społecznej, grupy społecznej oraz samej struktury jako takiej.
Społeczeństwo to najprościej rzecz ujmując, zbiorowość ludzi w ramach pewnego państwa. Inaczej mówiąc, jest to rodzaj rzeczywistości, która manifestuje się w najrozmaitszy sposób w zbiorowościach najróżniejszej skali (np. społeczeństwo państwowe, narodowe, zbiorowości mniejsze i większe od państwa, społeczeństwo globalne). Społeczeństwo może być utożsamiane z grupą ludzi, między którymi występują jakieś powiązania, zależności, w które wchodzą przez to, co robią i co mówią. W każdym ludzkim działaniu zawarty jest pewien sens ugruntowany przez środowisko, w którym dana osoba się urodziła, wychowała i żyła. Zbiorowością społeczną określamy natomiast skupienie ludzi, pomiędzy którymi wytworzyła się lub utrzymuje jakaś więź społeczna. Szczególnym rodzajem zbiorowości jest grupa społeczna. W języku potocznym nagminnie używa się słowa „grupa”, lecz nie w pełni zdajemy sobie sprawę z tego, czym ona właściwie jest. Grupa to dla nas zbiór ludzi, których łączy wspólna cecha, czy też ludzie znajdujący się w jednym miejscu, podejmujący tą samą czynność, a nawet osoby niezwiązane ze sobą. Bardzo swobodnie społeczeństwo rozumie tenże termin. Natomiast w podejściu socjologicznym ma on nieco inne znaczenie. Grupa społeczna jeszcze na początku wieku XX była postrzegana w sposób bardzo szeroki. Mianowicie, naukowcy określali tym mianem zbiór osób, wszelkiego rodzaju, ujmowany pod pewnymi względami jako integralna całość, zważywszy na jakiekolwiek łączące jej członków stosunki. Najtrafniej grupę społeczną w chwili obecnej można określić jako pewną ilość osób (przynajmniej 3) powiązanych systemem stosunków uregulowanych przez pewne instytucje, posiadające wspólne wartości i oddzielone od innych zbiorowości pewną zasadą odrębności. Ponadto bardzo ważną kwestią jest występowanie wewnątrz grupy jakiejś organizacji.
Wspomniane terminy wchodzą w skład głównego przedmiotu zainteresowania całej socjologii jako nauki. Dyscyplina ta zajmuje się również strukturą społeczeństwa, zbiorowości i poszczególnych grup. Struktura może być rozpatrywana w dwóch aspektach: statystycznym i socjologicznym. W statystyce określa się ją jako stosunek liczbowy kategorii, wedle których dzielimy ludzi, np. ze względu na wiek, płeć, wykształcenie, wyznanie, narodowość itp. W ujęciu socjologicznym natomiast struktura jest systemem zależności międzyludzkich, dystansów i hierarchii, zarówno w nie organizacyjnej, jak i organizacyjnej formie. Przechodząc w język potoczny, struktura społeczna to nic innego, jak układ elementów składowych społeczeństwa i ich usytuowanie względem siebie. Żadne społeczeństwo nie jest monolitem, spójną całością, gdzie nie istnieją podziały. Ludzie posiadają odmienne cechy, są zupełnie różni, dlatego też struktura ich zbiorowości stanowi całość podzieloną wg określonego kryterium. Struktura społeczna jest nie tylko zmienna, ale i wieloraka. To sami ludzie stworzyli podziały w obrębie społeczeństwa, podzielili je tworząc różnego rodzaju struktury. Jedną z nich jest struktura hierarchiczna, na którą chciałabym zwrócić szczególną uwagę w mojej pracy. Społeczeństwo jest tu pojmowane jako zbiór różnorodnych jednostek, które mogą zostać zaliczone do kategorii tworzących stopnie skali jakiejś cechy przez nie posiadanej. Cechą tą może być na przykład poziom dochodu lub wykształcenie. Takie podejście socjologowie nazywają gradacyjnym.
Aby w pełni korzystać z serwisu należy się zalogować. Jeżeli jeszcze nia masz konta na
przygotowany.pl, zapraszamy do
rejestracji!
Publikując własne opracowania zbierasz punkty, dzięki czemu masz dostęp do większości zasobów serwisu przygotowany.pl