Warto przed przystąpieniem do właściwego tematu zaznaczyć, cóż rozumiemy pod pojęciem polityki rodzinnej. Polityka rodzinna definiowana jest jako całokształt norm prawnych, działań i środków uruchamianych przez państwo w celu stworzenia odpowiednich warunków życia dla rodziny; jej powstania, prawidłowego funkcjonowania i spełniania przez nią wszystkich ważnych społecznie ról. U podłoża polityki rodzinnej państwa leżą pewne założenia, do których można zaliczyć fakt, iż rodzina jest podstawową i najważniejszą instytucją społeczną, powinna ona być wspierana przez państwo. Politykę rodzinną nie można traktować jako odrębny dział polityki, gdyż na jej działania składają się inne polityki, chociażby polityka pracy, polityka społeczna i inne.
    Dotychczas prowadzona polityka rodzinna w Polsce nie przyniosła zamierzonych skutków. Co więcej, pojawiło się wiele negatywnych zjawisk, którym należy jak najszybciej przeciwdziałać. Wzrosło zagrożenie ubóstwem najmłodszych, rząd ograniczył zakres podmiotowy świadczeń rodzinnych, ulega obniżeniu wskaźnik dzieci, które są objęte badaniami profilaktycznymi; obniżeniu uległa również ilość placówek opiekuńczych i dzieci z nich korzystających. Rodziny mniej zamożne mają ograniczony dostęp do placówek infrastruktury społecznej.
    Aktualny stan polityki rodzinnej w Polsce kształtuje przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 3 listopada 1999 roku dokument „Polityka Prorodzinna Państwa”. Program ten został opracowany przez Międzyresortowy Zespół do Spraw Opracowania Polityki Prorodzinnej Państwa powołany przez Prezesa Rady Ministrów. W tekście tym czytamy o głównych obszarach działalności państwa na rzecz rodziny. Polityka rodzinna Polski obejmuje działania w zakresie: zmiany sytuacji demograficznej i struktury rodzin, poprawy kondycji finansowej rodzin, poprawy warunków mieszkaniowych, wychowania młodego pokolenia, poprawy zdrowotności rodziny, pomocy rodzinom z osobami niepełnosprawnymi, opieki nad dzieckiem, pomocy rodzinom zagrożonym dysfunkcjami, pomocy polskim rodzinom poza granicami kraju, kultury i mediów, oraz ochrony prawnej rodziny. Program odnosi się do wszystkich rodzin, lecz przede wszystkim obejmuje on swą ochroną rodziny wychowujące dzieci, bądź też takie, które wymagają szczególnego wsparcia w wychowaniu i kształceniu młodego pokolenia. Za główne cele polityki państwa wobec rodziny uznaje się: pomoc rodzinom w uzyskaniu samodzielności finansowej, poprawę warunków mieszkaniowych ludności, przygotowanie dzieci i młodzieży do pełnienia funkcji rodzinnych i społecznych, zahamowanie istniejących negatywnych trendów w rozwoju ludnościowym kraju i poprawę sytuacji demograficznej. Sposoby realizacji tychże zadań przez politykę rodzinną przedstawiają się następująco: zmiana postaw prokreacyjnych w kierunku zwiększenia dzietności rodzin, zahamowanie spadku liczby zawieranych małżeństw, wdrożenie skutecznego systemu wspierania budownictwa mieszkaniowego, wprowadzenie, oprócz wspólnego rozliczania małżonków, innych rozwiązań prorodzinnych w nowelizacji ustaw podatkowych, poprawa warunków życia i pracy mieszkańców wsi, w tym sytuacji dochodowej rolników, wprowadzenie nowych rozwiązań dotyczących finansowania edukacji i szkolnictwa wyższego, takich jak np. uruchomiony w roku akademickim 1998/99 system kredytów studenckich, wspieranie rodziców w wychowywaniu dzieci i młodzieży, zmiana systemu pomocy społecznej w celu zwiększenia skuteczności jej działań.

• Biologia
• Chemia
• Ekonomia
• Fizyka
• Geografia
• Historia
• Informatyka
• Język angielski
• Język niemiecki
• Język Polski
• Marketing
• Matematyka
• Medycyna
• Muzyka
• Pedagogika
• Plastyka
• Prawo
• Przedsiębiorczość
• Psychologia
• Religia
• Socjologia
• Socjologia
• Statystyka
• WOS
• Zarządzanie
• Zarządzanie i marketing
• Inne

• 
  1. szpuncer - 1300 pkt.
• 
  2. prezes778 - 1108 pkt.
• 
  3. michalek - 1035 pkt.
• 
  4. xavi - 948 pkt.
• 
  5. krzysiek - 910 pkt.