Święty Tomasz z Akwinu urodził się prawdopodobnie w 1225 roku w Rocca Serca opodal Neapolu, a zmarł 7 marca 1274 roku w Fossanuova koło Rzymu. Był wybitnym filozofem, teologiem, uczonym i przyrodnikiem wywodzącym się z tradycji scholastycznej. Był twórcą najważniejszego systemu filozofii chrześcijańskiej, nazwanego później tomizmem. Urodził się w zamożnej rodzinie książęcej wuj był opatem benedyktyńskiego klasztoru na Monte Cassino i rodzina oczekiwała, że św. Tomasz pójdzie w jego ślady. W młodości rzeczywiście spełnił oczekiwania rodziców i wstąpił do słynnego klasztoru. Jako Włoch pochodzący z rodziny arystokratycznej, wręcz „z góry”, został przeznaczony do uczestniczenia „w wyższych” sferach społecznych. W latach 1238-1244 studiował na uniwersytecie w Neapolu, gdzie po raz pierwszy zetknął się z myślą Arystotelesa. W 1244 roku przeniósł się do zakonu dominikanów, pomimo tego, iż jego rodzina była temu całkowicie przeciwna. Wytrwał on jednak w swym postanowieniu. Krewni robili wszystko, aby przekonać młodego Tomasza do zmiany decyzji, w końcu, bracia Tomasza, porwali go i więzili kilka lat. W międzyczasie zdarzyły się niezwykłe rzeczy: Tomasz, dając świadectwo czystości przed kobietą nieskromnych obyczajów, został przez Pana przewiązany „pasem czystości”. Również podczas tego pobytu w domowym więzieniu Tomasz zaczął pisać swoje pierwsze prace, traktaty. Uwolniony w końcu przez swoich braci, Tomasz sukcesywnie zgłębiał myśli filozofii arabskiej, np. Awerroesa czy greckiej – Arystotelesa. Studia kontynuował w Paryżu i Kolonii, m.in. pod kierunkiem wybitnego teologa Alberta Wielkiego. Od 1252 roku nauczał w Paryżu, Rzymie i Neapolu, zaś w latach 1259-1268 był nadwornym teologiem papieża Urbana VI. W 1269 roku został powołany ponownie do Paryża, aby przeciwstawić się awerroizmowi. Na początku 1274 roku papież wysyłał go na sobór w Lyonie, zwołany przez papieża Grzegorza X, i Tomasz podjął się tej podróży mimo złego stanu zdrowia. Po drodze zatrzymał się w zamku swej krewnej, gdzie bardzo się rozchorował. Przeczuwając zbliżającą się śmierć, poprosiłby dano mu umrzeć w klasztorze, a ponieważ nie było w okolicy żadnego zgromadzenia dominikańskiego, został zawieziony do klasztoru cystersów w Fossanova w pobliżu Sonnino, gdzie zmarł. Początkowo przez Kościół krytykowany, w 1323 roku uznany został za świętego, a w 1567 roku za nauczyciela Kościoła. Akwinata robił wielkie wrażenie na wszystkich, którzy go znali. Został postawiony na równi ze św. Pawłem i św. Augustynem i przyznano mu tytuł Doctor Angelicus (Doktor Anielski). W „Boskiej komedii” Dante widzi wywyższony duch św. Tomasza wraz z innymi wielkimi przedstawicielami boskiej mądrości.

• Biologia
• Chemia
• Ekonomia
• Fizyka
• Geografia
• Historia
• Informatyka
• Język angielski
• Język niemiecki
• Język Polski
• Marketing
• Matematyka
• Medycyna
• Muzyka
• Pedagogika
• Plastyka
• Prawo
• Przedsiębiorczość
• Psychologia
• Religia
• Socjologia
• Socjologia
• Statystyka
• WOS
• Zarządzanie
• Zarządzanie i marketing
• Inne

• 
  1. szpuncer - 1300 pkt.
• 
  2. prezes778 - 1108 pkt.
• 
  3. michalek - 1035 pkt.
• 
  4. xavi - 948 pkt.
• 
  5. krzysiek - 910 pkt.