Święty Tomasz z Akwinu urodził się prawdopodobnie w 1225 roku w Rocca Serca opodal Neapolu, a zmarł 7 marca 1274 roku w Fossanuova koło Rzymu. Był wybitnym filozofem, teologiem, uczonym i przyrodnikiem wywodzącym się z tradycji scholastycznej. Był twórcą najważniejszego systemu filozofii chrześcijańskiej, nazwanego później tomizmem. Urodził się w zamożnej rodzinie książęcej wuj był opatem benedyktyńskiego klasztoru na Monte Cassino i rodzina oczekiwała, że św. Tomasz pójdzie w jego ślady. W młodości rzeczywiście spełnił oczekiwania rodziców i wstąpił do słynnego klasztoru. Jako Włoch pochodzący z rodziny arystokratycznej, wręcz „z góry”, został przeznaczony do uczestniczenia „w wyższych” sferach społecznych. W latach 1238-1244 studiował na uniwersytecie w Neapolu, gdzie po raz pierwszy zetknął się z myślą Arystotelesa. W 1244 roku przeniósł się do zakonu dominikanów, pomimo tego, iż jego rodzina była temu całkowicie przeciwna. Wytrwał on jednak w swym postanowieniu. Krewni robili wszystko, aby przekonać młodego Tomasza do zmiany decyzji, w końcu, bracia Tomasza, porwali go i więzili kilka lat. W międzyczasie zdarzyły się niezwykłe rzeczy: Tomasz, dając świadectwo czystości przed kobietą nieskromnych obyczajów, został przez Pana przewiązany „pasem czystości”. Również podczas tego pobytu w domowym więzieniu Tomasz zaczął pisać swoje pierwsze prace, traktaty. Uwolniony w końcu przez swoich braci, Tomasz sukcesywnie zgłębiał myśli filozofii arabskiej, np. Awerroesa czy greckiej – Arystotelesa. Studia kontynuował w Paryżu i Kolonii, m.in. pod kierunkiem wybitnego teologa Alberta Wielkiego. Od 1252 roku nauczał w Paryżu, Rzymie i Neapolu, zaś w latach 1259-1268 był nadwornym teologiem papieża Urbana VI. W 1269 roku został powołany ponownie do Paryża, aby przeciwstawić się awerroizmowi. Na początku 1274 roku papież wysyłał go na sobór w Lyonie, zwołany przez papieża Grzegorza X, i Tomasz podjął się tej podróży mimo złego stanu zdrowia. Po drodze zatrzymał się w zamku swej krewnej, gdzie bardzo się rozchorował. Przeczuwając zbliżającą się śmierć, poprosiłby dano mu umrzeć w klasztorze, a ponieważ nie było w okolicy żadnego zgromadzenia dominikańskiego, został zawieziony do klasztoru cystersów w Fossanova w pobliżu Sonnino, gdzie zmarł. Początkowo przez Kościół krytykowany, w 1323 roku uznany został za świętego, a w 1567 roku za nauczyciela Kościoła. Akwinata robił wielkie wrażenie na wszystkich, którzy go znali. Został postawiony na równi ze św. Pawłem i św. Augustynem i przyznano mu tytuł Doctor Angelicus (Doktor Anielski). W „Boskiej komedii” Dante widzi wywyższony duch św. Tomasza wraz z innymi wielkimi przedstawicielami boskiej mądrości.
W historii filozofii najważniejszym dziełem św. Tomasza jest jego myśl metafizyczna, która otworzyła egzystencjalną teorię bytu. Powszechnie znanych jest tzw. "pięć dróg do Boga", czyli pięć dowodów istnienia Boga. Dowód ten ma charakter kosmologiczny, czyli wyjaśnia powstanie samego świata.

• Biologia
• Chemia
• Ekonomia
• Fizyka
• Geografia
• Historia
• Informatyka
• Język angielski
• Język niemiecki
• Język Polski
• Marketing
• Matematyka
• Medycyna
• Muzyka
• Pedagogika
• Plastyka
• Prawo
• Przedsiębiorczość
• Psychologia
• Religia
• Socjologia
• Socjologia
• Statystyka
• WOS
• Zarządzanie
• Zarządzanie i marketing
• Inne

• 
  1. szpuncer - 1300 pkt.
• 
  2. prezes778 - 1108 pkt.
• 
  3. michalek - 1035 pkt.
• 
  4. xavi - 948 pkt.
• 
  5. krzysiek - 910 pkt.