
Wilhelm Maximilian Wundt urodził się w 1832 r., a zmarł w 1920 r. Był on psychologiem i filozofem niemieckim, uważany za pierwszego przedstawiciela psychologii eksperymentalnej. Studiował medycynę. Po ukończeniu studiów wykładał fizjologie i został asystentem Heinzholza. Profesor uniwersytetów w Heidelbergu i Lipsku, gdzie w 1879 r. założył pierwsze w dziejach laboratorium psychologii eksperymentalnej. Jest on autorem 10-tomowego dzieła „Völkerpsychologie” .Wundt jest przedstawicielem klasycznej psychologii introspekcyjnej, zajmował się także psychologią ludów.
Wundt dużo pisał o psychologii i wyszkolił wielu młodych badaczy, którzy z kolei wyruszyli w świat, by głosić nową doktrynę psychologii naukowej. Wśród jego uczniów był Edward Titchener, który założył nowe laboratorium na Cornell University i stał się jednym z pierwszych psychologów amerykańskich. Kiedy psychologia stała się nauką laboratoryjną opartą na eksperymentach, uznano, że wnosi ona jedyny w swoim rodzaju wkład do wiedzy. Nacisk na metody eksperymentalne, dbałość o dokładny pomiar oraz analiza statystyczna danych- to charakterystyczne cechy tradycji psychologicznej Wundta.
Wundt i jego uczniowie stworzyli szkołę psychologiczną zwaną strukturalizmem. Ich celem było rozłożenie świadomego doświadczenia psychicznego na obiektywne wrażenie zmysłowe i subiektywne odczucie takie jak wola, emocje oraz obrazy umysłowe, takie jak wyobrażenie i pamięć. Strukturaliści byli przekonani, ze istotą funkcjonowania ludzkiego umysłu jest łączenie tych podstawowych elementów doświadczenia w różne całości.




