Prawo jest to pewien złożony i skomplikowany system, który posiada pewną hierarchię. System jest to pewien zbiór z góry określonych elementów z ich własnościami oraz zachodzącymi między nimi relacjami. Wspominane własności są niczym innym, jak cechami poszczególnych obiektów, relacje zaś charakteryzują stosunki łączące poszczególne elementy systemu. Istnieją różnorodne rodzaje aktów prawnych, które łącznie tworzą źródła prawa. Nie ma jednoznacznej definicji terminu „źródło”, dlatego też może on być rozumiany bardzo indywidualnie. Z kolei przez „system źródeł prawa należy rozumieć całokształt źródeł prawa w ich wzajemnym powiązaniu.” Ogólny zarys polskiego systemu źródeł prawa możemy odnaleźć w naszej Konstytucji. Określa ona ponadto bardzo ważne kwestie, takie jak zakres kompetencji poszczególnych organów państwowych, formę i zakres w jakim owe organy mogą wydawać akty normatywne.
    „W nauce prawa przez źródło prawa rozumie się formy, w jakich wyrażone zostają normy prawne (np. forma ustawy, rozporządzenia).” Wspominane formy bywają różnorodne i zwykle ich wachlarz zawarty jest w konstytucjach poszczególnych państw. Prawem określić zaś można tylko takie reguły postępowania, którym władze centralne nadały jedną z przewidzianych norm. Co więcej, należy zaznaczyć, iż każda reguła postępowania nie spełniająca powyższych warunków może stanowić co najwyżej zalecenie bądź też postulat polityczny.
Wszelkie normy prawne respektowane w naszym kraju składają się na akty prawne, noszące właściwie nazwę aktów normatywnych. „Akty normatywne są w naszym systemie prawnym podstawowymi źródłami prawa. Obok nich, pewną rolę jako źródło prawa odgrywa także prawo zwyczajowe.”  
Rzeczone akty normatywne są ustanawiane przez organy państwowe, które zostały do tego upoważnione w Konstytucji. Stanowienie tychże aktów musi przebiegać ponadto w przewidzianym w prawie trybie.
Istnieje zasadnicza różnica pomiędzy prawem zwyczajowym, a prawem stanowionym. Do prawa stanowionego, inaczej pisanego zaliczamy wszelkie akty normatywne. Z kolei „prawo zwyczajowe powstaje w drodze długotrwałego postępowania w określony sposób, w drodze faktycznego stosowania pewnych reguł w praktyce.” Praktyczne zasady powstają w prawie zwyczajowym w sposób samorzutny i spontaniczny. Nie istnieje w tym przypadku określony tryb uchwalania ich przez właściwe organy. Mają one racje bytu jedynie na podstawie społecznych przekonań dotyczących właściwego postępowania w określonych sytuacjach problemowych. Zdarza się, iż zwyczaje są w pełni uznawane przez właściwe organy państwa i wówczas mogą one poprzeć je przymusem. Dopiero w tym momencie stają się one prawem zwyczajowym.

• Biologia
• Chemia
• Ekonomia
• Fizyka
• Geografia
• Historia
• Informatyka
• Język angielski
• Język niemiecki
• Język Polski
• Marketing
• Matematyka
• Medycyna
• Muzyka
• Pedagogika
• Plastyka
• Prawo
• Przedsiębiorczość
• Psychologia
• Religia
• Socjologia
• Socjologia
• Statystyka
• WOS
• Zarządzanie
• Zarządzanie i marketing
• Inne

• 
  1. szpuncer - 1300 pkt.
• 
  2. prezes778 - 1108 pkt.
• 
  3. michalek - 1035 pkt.
• 
  4. xavi - 948 pkt.
• 
  5. krzysiek - 910 pkt.