Wychowanie dziecka nastręcza każdemu z rodziców nie lada kłopotu. Nigdy niemalże nie zdarzają się dzieci, które byłyby aniołkami, bardzo „łatwymi” i wręcz powolnymi procesom wychowawczym. Najważniejsza w wychowaniu dziecka jest konsekwencja w postępowaniu rodziców. Nie można dopuścić do sytuacji, w której dziecko będzie czuć się bezkarne w momencie, w którym ewidentnie ono zawiniło. Rodzice za nic nie mogą bagatelizować winy dziecka, aczkolwiek kary powinny być wymierzane sprawiedliwie, adekwatnie do sytuacji.
    Sprawiedliwość jest wartością nieodzowną w postępowaniu wychowawczym.  Sprawiedliwość ta dotyczyć może zarówno sprawiedliwości oceny, sprawiedliwości rodziców, kolegów, nauczycieli, ludzi znanych i bliżej nieznanych. W każdym przypadku jest ona jednym z częstszych tematów moralnych, żywo dyskutowanych przez młodzież, zwłaszcza w wieku dorastania. Dziecko jest bardzo wrażliwe na wszelkie przejawy stronniczości i faworyzowania innych przez rodziców lub wychowawców, krzywdzenie go w ocenie lub nagradzaniu, obdarzania mniejszą życzliwością lub uczuciem niż np. rodzeństwo . Problem sprawiedliwości i sprawiedliwego wychowania pojawia się najczęściej, kiedy proces wychowawczy dotyczy rodzeństwa. Mało który rodzic potrafi całkowicie wyśrodkować swe opinie, uczucia, a nawet zwykłe gesty, aby żadne z jego dzieci nie czuło się pokrzywdzone, gorzej traktowane niż jego brat czy siostra. Kiedy jednak taka sytuacja ma miejsce, dziecko często staje się zazdrosne, odczuwa niewypowiedziany żal, który objawia się narastającą wrogością, a nawet agresją w stosunku do rodzeństwa, bądź rodziców. Nierzadkim zjawiskiem jest pojawianie się u dziecka pod wpływem niesprawiedliwego traktowania uporu i skłonności do buntu, złośliwości i przekory w zachowaniu. Wywołane niesprawiedliwym potraktowaniem poczucie wielkiej krzywdy prowadzi w konsekwencji do zaniku zaufania do rodziców lub wychowawców, a niekiedy nawet do całego ogółu dorosłych, czego przejawem jest skrytość i nieszczerość. Mogą również wystąpić znacznie bardziej drastyczne skutki niesprawiedliwego traktowania. Dziecko może chcieć pokazać „światu” niesprawiedliwość rodziców lub też uzmysłowić ją im samym. Często zwykłe słowa nie potrafią dotrzeć do niesprawiedliwych rodziców, zwłaszcza, jeśli ci są święcie przekonani o prawidłowości swego działania wobec dziecka. Młody człowiek sięga, więc po inne środki, buntuje się, nie słucha rodziców, nie liczy się z ich zdaniem i opiniami, sięga po papierosy, coraz więcej czasu spędza w gronie znajomych, którzy również mogą mieć takie same problemy jak on sam. Kolejnym krokiem „w dół” staje się nadużywanie alkoholu, popularne „palenie trawki”, aż w końcu zażywanie tzw. Twardych narkotyków. Droga z powrotem jest często bardzo wyboista i trudno naprowadzić na nią dziecko. Zdarza się, że niezbędna w takich zabiegach jest pomoc specjalistów lekarzy. Pomoc psychologów powinna być skierowana nie tylko na same dziecko, ale również i na jego rodziców. Dziecko, które jest traktowane niesprawiedliwie może utracić wiarę w sens swoich wysiłków zmierzających do spełnienia oczekiwań wychowawców, traci ambicję, wszystko wydaje mu się pozbawione sensu.

• Biologia
• Chemia
• Ekonomia
• Fizyka
• Geografia
• Historia
• Informatyka
• Język angielski
• Język niemiecki
• Język Polski
• Marketing
• Matematyka
• Medycyna
• Muzyka
• Pedagogika
• Plastyka
• Prawo
• Przedsiębiorczość
• Psychologia
• Religia
• Socjologia
• Socjologia
• Statystyka
• WOS
• Zarządzanie
• Zarządzanie i marketing
• Inne

• 
  1. szpuncer - 1300 pkt.
• 
  2. prezes778 - 1108 pkt.
• 
  3. michalek - 1035 pkt.
• 
  4. xavi - 948 pkt.
• 
  5. krzysiek - 910 pkt.