Oświecenie jako epoka w dziejach ludzkości niosło za sobą światło wiedzy. Stąd też jego nazwa- wielu doszukiwało się w niej nawiązania do wyjścia z ciemnej i naznaczonej niezliczonymi zabobonami epoki
baroku w krąg światła nauki i chęci dogłębnego poznania świata właśnie przy użyciu rozumu. Nazwa wywodzi się z prastarej metafory religijnej światła, światłości, obejmującej przymioty boskie, takie jak: dobro i mądrość, przeciwstawiane ciemności i złu, czyli atrybutom szatana. W wielu utworach wywodzących się z tego okresu można doszukać się charakterystycznych oświeceniowych cech, które trwale łączą je z samymi ideami tamtych czasów.