Co aprobuje, a co budzi mój sprzeciw w postawie życiowej Cezarego Baryki? Oceń postawę moralna i społeczną bohatera.
Głównym bohaterem powieści Stefana Żeromskiego „Przedwiośnie” jest Cezary Baryka. Autor opisał tą postać bardzo drobiazgowo, przedstawił znaczny wycinek jego życia w utworze. Cezary Baryka całe swoje dzieciństwo i młodość spędził na obczyźnie. Jego młodość pełna była spontaniczności, Cezary miał wszystko, czego zapragnął. Był wówczas lekkomyślnym i nieodpowiedzialnym młodzieńcem, który nie potrafił okazywać szacunku i miłości swoim rodziców. Taka postawa na pewno nie znajduje aprobaty w moich oczach. Później Cezary żałował swego postępowania, ale były to daremne żale.
Kiedy wybuchła rewolucja w Baku lekkomyślny Baryka zmuszony był szybko wydorośleć. Jednakże w obliczu wojny nie opowiedział się po właściwej stronie, odezwała się jego buntownicza natura. Stanął niemalże w opozycji do własnej matki. W miarę postępu rewolucji Baryka zrozumiał swój błąd, jednakże na jakąkolwiek rehabilitację było już za późno. Nie doceniał on tego, że jego matka narażała własne życie, aby jemu było lepiej. Według mnie poszanowanie rodziców to jedna z najważniejszych zasad postępowania. W wyniku walk zginęła jego matka, a Baryka rozpoczął prace przy zakopywaniu zmarłych. Kiedy Cezary zaczął wątpić w sens istnienia, spotkał się z ojcem. Wkrótce razem opuścili Baku i udali się do
Polski. W czasie podróży Seweryn Baryka umarł z wycieńczenia.