słowa kluczowe: kategoria: dowolna HistoriaJęzyk PolskiMatematykaStatystykaInformatykaBiologiaEkonomiaPsychologiaReligiaGeografiaMedycynaZarządzanie i marketingPlastykaWOSMuzykaChemiaSocjologiaPrzedsiębiorczośćInneJęzyk angielskiJęzyk niemieckiSocjologiaMarketingZarządzaniePedagogikaFizykaPrawo

      Władysław Stanisław Reymont to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy. Jego wspaniały styl pisarski został doceniony nie tylko przez jego rodaków, ale przede wszystkim przez kapitułę Nagrody Nobla. Ową nagrodę otrzymał za napisanie jednego z najbardziej znanych dzieł- „Chłopów”.
       Reymont przedstawił w „Chłopach” bardzo szeroką panoramą życia mieszkańców prawdziwej polskiej wsi. W klimat właśnie takiego życia wprowadza przede wszystkim język, a właściwie wiejska gwara celowo użyta przez pisarza. W powieści zostało opisane rozwarstwienie społeczne mieszkańców wsi, konflikty na tle finansowym, moralnym i społecznym, jak również zwyczaje religijne i ludowe, które wciąż żywe są na polskiej wsi. Rytm życia mieszkańców wsi Lipce wyznaczony był przez pory roku, które narzucały wręcz porządek wykonywania prac polowych. Człowiek nie był w mocy przeciwstawić się prawom natury, gdyż jej cykl można określić jako odwieczny i pierwotny. Reymont mocno podkreślał powtarzalność prac wymuszonych przez kolejne pory roku, co z jednej strony ściśle wiąże żywot człowieka z rytmem biologicznym, a z drugiej strony sprawia wrażenie nieprzemijalności chłopskiej egzystencji. Samo miejsce akcji- wieś Lipce- jest godne naszej uwagi. Usytuowanie Lipiec w widocznej izolacji w stosunku do większych miast, ma na celu zaznaczenie związku chłopów z ziemią, ich inność i wrogość wobec tego, co nie ma wiejskich korzeni. Bohaterowie „Chłopów” uważali, że wszelkie zło pochodzi ze świata zewnętrznego, to jest poza ich rodzinną wsią. Miało to wyraźne związki z niemieckimi osadnikami, którzy usilnie próbowali zasiedlić Polesie, oraz z carskim urzędnikami, którzy pragnęli założyć szkołę na wsi. Powieść „Chłopi” są pięknym przykładem czerpania satysfakcji z wykonywania pracy. Niemalże wszyscy bohaterowie wykazywali silne przywiązanie do ziemi i pracy z nią związanej. O ich statusie społecznym świadczył nie tylko majątek i pozycja zajmowana w strukturze społecznej, ale przede wszystkim właśnie posiada ziemia. Sama elita Lipiec była niezwykle szanowana przez pozostałych mieszkańców, choć nie zawsze były ku temu podstawy. Co ciekawe, bardziej  poważani byli średniozamożni lipieccy chłopi, którzy nie stronili od pracy na roli, niż bogacze, którzy nie interesowali się problemami wiejskich biedaków, a jedynie utrzymywali nikłe kontakty ze średniozamożnymi właścicielami ziemskimi.
        Reymont przedstawił również w „Chłopach” pewną koncepcję losu ludzkiego. Los ludzki jest według mieszkańców Lipiec w rękach Boga. On sam, podług własnej woli może nim dowolnie rozporządzać, a człowiek winien poddać się tym zamysłom. Należy przede wszystkim żyć w zgodzie z bliźnimi, umieć wybaczyć ich winy w stosunku do nas samych, w rodzinie powinna zawsze zapanować harmonia nad wszelkimi waśniami. Bóg stworzył ludzi, aby byli braćmi, tymczasem bywa zupełnie inaczej, mówi się, że człowiek człowiekowi wilkiem. Często jest to spowodowane ich tragiczną sytuacją, na przykład ogromną biedą i głodem. Mieszkańcy Lipiec twierdzili, że w dawnych czasach było lepiej, ludzie szanowali się nawzajem, dzieci słuchały starszych, nie tak jak teraz. Jednak pozostała w umysłach mieszkańców głęboko zakorzeniona wiara w Boga.

Aby w pełni korzystać z serwisu należy się zalogować. Jeżeli jeszcze nia masz konta na przygotowany.pl, zapraszamy do rejestracji!

Publikując własne opracowania zbierasz punkty, dzięki czemu masz dostęp do większości zasobów serwisu przygotowany.pl