Procesy globalizacyjne zataczają coraz to szersze kręgi. Wszelkie działania podejmowane przez człowieka, dotyczące głównie jego kariery zawodowej, choć nie tylko, należy w chwili obecnej rozpatrywać w wymiarze międzynarodowym. Gospodarczy wymiar globalizacji pociąga za sobą konieczność nabycia nowych umiejętności w zakresie zawierania zagranicznych kontraktów, głównie handlowych. Z takimi procesami związane są zdolności negocjowania transakcji na całym świecie, w taki sposób, aby dana firma osiągnęła pożądane wyniki. Handel zagraniczny w przeciągu kilku ostatnich lat poszerzył swój zakres, natomiast transakcje krajowe w poważnym stopniu straciły na znaczeniu.
    W celu pełniejszego zrozumienia tematu należy przede wszystkim wyjaśnić same pojęcia „negocjacje”. Otóż, są one procesem podejmowania decyzji, w którym biorą udział strony pragnące doprowadzić do korzystnej dla siebie sytuacji. Negocjacje to sposób rozwiązywania sytuacji konfliktowych. Gdyby nie zaistniał konflikt, nie byłoby potrzeb ustalania jakichkolwiek warunków dotyczących rozwiązania wspólnej sprawy przynajmniej dwóch osób. Doprowadza to również do wniosków, iż sam dialog negocjacyjny także opiera się na konflikcie. Osoba nie zorientowana w temacie uznałaby sam proces negocjacyjny na z góry skazany na przegranie, lecz jest to błędne rozumowanie. Konflikt może być w różnych dziedzinach życia siłą napędową, która gwarantuje rozwój na różnych polach działania. Potocznie konflikt pojmowany jest jako zderzenie sprzecznych racji, poglądów czy interesów, gdy strony próbują narzucić sobie nawzajem własną wolę. Według definicji pochodzącej ze „Słownika języka polskiego PWN” konflikt to sprzeczność interesów, poglądów, niezgodność, spór, zatarg, kolizję. Może stać się on twórczą siłą inspirującą postęp, wyzwalającą nowe, kreatywne wartości pod warunkiem, iż staje się konfliktem racji, idei, koncepcji, interesów, nie zaś jedynie konfliktem personalnym. Istota konfliktu może mieć różnorodne kategorie, do których zaliczamy kategorie socjologiczne, psychologiczne, prawne, politologiczne, ekonomiczne, etyczne itp. Negocjacje to inaczej dwustronny proces komunikowania się, którego celem jest osiągnięcie porozumienia. Pojęcie to było w swej pierwotnej wersji używane jedynie w odniesieniu do handlu. Dziś natomiast wręcz nadużywa się tegoż terminu wykorzystując go w innych sferach życia ludzkiego. Bardzo ważną osobą w każdego typu negocjacjach jest negocjator, którym może być również jedna ze stron lub obie na raz. Międzynarodowe negocjacje utożsamiane są często z umiejętną sztuką dyplomacji i poniekąd jest to stwierdzenie właściwe. Negocjacje na polu zagranicznym nie są sprawą prostą z uwagi na mnogość czynników, które w znaczący sposób mogą wpływać na ten niełatwy proces. Czynniki te w najgorszych przypadkach budują bariery, które skutecznie uniemożliwiają odnalezienie rozwiązania, które by satysfakcjonowało obie strony. Negocjacje to jak wiadomo, sztuka ustępstw, walka charakterów, w której najlepsze warunki uzyskuje negocjator posiadający najlepsze przygotowanie i osobiste preferencje do prowadzenia negocjacji.
Zawężamy nieco swe rozważania do sfery negocjacji międzynarodowych. Analizują je dochodzimy do wniosku, że prowadzone one są w bardzo różnorodnych warunkach i sytuacjach społecznych. Zdarza się, że w trakcie negocjacji spotykają się osoby z różnych środowisk, religii, systemów politycznych oraz o odmiennej kulturze. Różnice można by przy tym mnożyć w nieskończoność. Pojawia się pytanie: w jaki sposób najłatwiej i najbardziej skutecznie znaleźć płaszczyznę porozumienia pomiędzy takimi różnicami? Czy jest to w ogóle wykonalne? Skoro transakcje międzynarodowe dochodzą do skutku, oznacza to, że ktoś potrafi dokonać tego wydawałoby się karkołomnego czynu. Zwykle, chętniej nawiązujemy kontakty z ludźmi, którzy dobrze rozumieją mentalność i potrafią dopasować się do zaistniałej sytuacji. Natomiast porozumienie z osobą nerwową i emocjonalnie reagującą na zachowania innych jest znacznie utrudnione. Przy negocjacjach międzynarodowych nie należy zapominać, że osoby biorące w nich udział mają inne normy zachowań, to, co dla nas może wydawać się całkiem normalne i naturalne, dla innych może być nawet obraźliwe i uwłaczające ich godności ludzkiej. Negocjacje tyczące się kontraktów zagranicznych mają swój charakterystyczny przebieg, o którym nie sposób nie wspomnieć. Pierwszą ich fazą są negocjacje wstępne, które obejmują diagnozę sytuacji, zebranie jak największej liczby informacji dotyczących sedna sprawy, zdecydowanie się na rozpoczęcie procesu negocjacyjnego oraz agenda negocjacji. Drugi etap to uzgadnianie ogólnej formy, koncepcji kontraktu. W tym czasie strony negocjacji powinny szczegółowo określić cele, do których dążą; sformułować propozycje i kontrpropozycje. W fazie tej dochodzi również do wyznaczenia ogólnej formuły kontraktu i wystosowania listu intencyjnego. W ostatnim etapie dochodzi do ustalenia szczegółów, do których możemy zaliczyć: badanie konsekwencji, analiza techniczna, rozważanie realizacji, dokumentację uzgodnień i samo sporządzenie kontraktu.

• Biologia
• Chemia
• Ekonomia
• Fizyka
• Geografia
• Historia
• Informatyka
• Język angielski
• Język niemiecki
• Język Polski
• Marketing
• Matematyka
• Medycyna
• Muzyka
• Pedagogika
• Plastyka
• Prawo
• Przedsiębiorczość
• Psychologia
• Religia
• Socjologia
• Socjologia
• Statystyka
• WOS
• Zarządzanie
• Zarządzanie i marketing
• Inne

• 
  1. szpuncer - 1300 pkt.
• 
  2. prezes778 - 1108 pkt.
• 
  3. michalek - 1035 pkt.
• 
  4. xavi - 948 pkt.
• 
  5. krzysiek - 910 pkt.