słowa kluczowe: kategoria: dowolna HistoriaJęzyk PolskiMatematykaStatystykaInformatykaBiologiaEkonomiaPsychologiaReligiaGeografiaMedycynaZarządzanie i marketingPlastykaWOSMuzykaChemiaSocjologiaPrzedsiębiorczośćInneJęzyk angielskiJęzyk niemieckiSocjologiaMarketingZarządzaniePedagogikaFizykaPrawo

Coraz częściej poruszany jest na łamach mediów temat bezrobocia. Należy sobie przede wszystkim uświadomić, czym właściwie jest to zjawisko. Bezrobocie polega głównie na tym, iż pewna część ludzi zdolnych do pracy i chcących pracować nie znajduje żadnego zatrudnienia. Jednoznacznie bardzo trudno określić definicję bezrobocia, jak również istnieje wiele metod, zróżnicowanych głównie pod względem przyjmowanego kryterium, mierzenia stopy bezrobocia. Bezrobocie ma różne swe odmiany, podstawowym rodzajem bezrobocia jest bezrobocie frykcyjne, czyli naturalne. Wynika ono z procesów migracyjnych oraz zmian strukturalno – technologicznych w gospodarce. Bezrobocie frykcyjne może być bardzo łatwo likwidowane, pod warunkiem istnienia mobilności siły roboczej. Kolejnym rodzajem tego zjawiska jest bezrobocie przymusowe, które jest efektem nierównowagi na rynku pracy i przewagi osób poszukujących zatrudnienia nad liczbą miejsc oferowanych przez rynek. Niekiedy może się ono przekształcić w bezrobocie chroniczne, a więc pojawiają się bariery w zatrudnieniu typu: wiek, wykształcenie, umiejętności. Bariery te mogą z kolei spowodować powstanie bezrobocia strukturalnego, wynikającego z przekształceń własnościowych lub technologicznych. Kiedy struktura gospodarki związana jest z produkcją sezonową, występuje bezrobocie sezonowe, a także dobrowolne, w szczególności przy względnie wysokich i długo wypłacanych zasiłkach. Jeżeli bezrobocie frykcyjne nałoży się na bezrobocie strukturalne, to powstanie trudne do rozwiązania poprzez naturalną mobilność siły roboczej bezrobocie naturalne.
Aby w pełni zrozumieć mechanizm wzrostu bezrobocia należy prześledzić wszelkie zmiany dokonujące się na terenie naszego państwa. Dotyczy to przede wszystkim reform politycznych, gospodarczych, kulturowych i technicznych, które sukcesywnie były wprowadzane pod koniec XX wieku. Wdrożenie zmian w życie pociągało za sobą konieczność przystosowania się społeczeństwa do nowej rzeczywistości. Nie było to procesem łatwym, duża część społeczeństwa polskiego nie potrafiła odnaleźć się nowych realiach, dlatego też trwała przy starych przyzwyczajeniach. Wydarzenia sierpniowe 1980 roku doprowadziły do zburzenia porządku, do jakiego społeczeństwo zdążyło już się przyzwyczaić. Wraz z postępującym kryzysem, a w końcu upadkiem socjalizmu, społeczeństwo wkraczało w nową erę, erę kapitalistyczną, wraz z własnością prywatną i wolnością słowa. Bardzo złym zjawiskiem było to, iż przemiany zarówno na grunice politycznym jak i gospodarczym, nie pociągały ze sobą przemian myślenia u Polaków. Ludzie byli przyzwyczajeni do opiekuńczego aparatu państwowego, dzięki któremu wszyscy mieli pracę i środki do życia. Społeczeństwo pomimo reform nadal oczekiwało wsparcia z jego strony. Ludzie po dziś dzień odczuwają wielkie niezadowolenie z dokonanych przemian ustrojowych właśnie z powodu rosnącego bezrobocia i szerzącej się biedy. Zjawisko to najczęściej dotyczyło grup społecznych, gdzie poziom wykształcenia jest bardzo niski, gdzie ludzie mieszkają na obszarach wiejskich bądź też w zacofanych cywilizacyjnie miejscowościach. Źródłem wszelkiej krytyki jest głównie brak elementarnej wiedzy o wprowadzanych reformach. Kiedy obalono reżim komunistyczny koniecznością stało się wprowadzenie jak najszybciej reform, zwłaszcza samorządowej, edukacji, służby zdrowia i ubezpieczeń społecznych. Szokiem dla społeczeństwa był gwałtowny wzrost liczby osób pozbawionych pracy. Sprawiło to, iż problem bezrobocia wysunął się na plan pierwszy w polityce reformującego się kraju.  
Problem bezrobocia w Polsce w największym stopniu dotyczy obszarów wiejskich. Badania rynku pracy niewątpliwie wskazują na szczególnie niekorzystną sytuację polskiej wsi na rynku pracy. Należy odpowiedzieć sobie na pytanie, co właściwie spowodowało tak znaczny przyrost bezrobocia na terenach wiejskich. Mianowicie ludzie nieposiadający zatrudnienia są byłymi pracownikami Państwowych Gospodarstw Rolnych, tzw. PGR-ów, które zatrudniały około 700 tysięcy ludzi. Mieli oni liczne przywileje nadawane przez państwo, które jednocześnie było ich pracodawcą; zapewniano im mieszkanie, opiekę zdrowotną, wyżywienie jak również mieli oni możliwość korzystania z dóbr wytwarzanych w PGR-ach. Państwo myślało za nich, podejmowało wszelkie decyzje, nie wymagało zbyt wysokiego wykształcenia, dlatego też w dobie reform bardzo trudno jest im się usamodzielnić. W najtrudniejszej sytuacji ekonomicznej są rodziny wielodzietne, gdzie rodzice i dorosłe dzieci pozostają w jednym gospodarstwie domowym. Przyczyną bezrobocia na obszarach wiejskich jest również redukcja w przedsiębiorstwach państwowych, które obejmowały głównie robotników pochodzących ze wsi oraz likwidacja wielu nierentownych państwowych i spółdzielczych zakładów pracy na wsi, zajmujących się obsługą rolnictwa (np. spółdzielni kółek rolniczych, Samopomoc Chłopska).

Aby w pełni korzystać z serwisu należy się zalogować. Jeżeli jeszcze nia masz konta na przygotowany.pl, zapraszamy do rejestracji!

Publikując własne opracowania zbierasz punkty, dzięki czemu masz dostęp do większości zasobów serwisu przygotowany.pl